Празниците доаѓаат како тивок потсетник за она што најчесто го забораваме во секојдневието. Во брзањето, во обврските и во грижите, ретко застануваме да помислиме колку многу работи се можни само затоа што имаме здравје.
Photo by Jonathan Borba on Unsplash
Можеме да станеме наутро, да излеземе од дома, да патуваме за да ги видиме оние што ги сакаме, да седнеме на иста маса и да поминеме време заедно. Сето тоа изгледа обично, но токму во таа обичност се крие вистинската вредност на здравјето.
Кога сме здрави, телото не ни стои на патот, туку нè носи таму каде што сакаме да бидеме. Можеме да се смееме без напор, да разговараме со часови, да се прегрнеме без страв и да ја почувствуваме топлината на блискоста. Здравјето ни дозволува да бидеме присутни – да слушаме, да гледаме, да чувствуваме. Тоа е најголемиот дар што ни овозможува празниците да ги доживееме вистински, со сите мали радости што ги носат.
Затоа овие денови природно носат чувство на благодарност. Не гласна, не демонстративна, туку тивка и искрена. Благодарност што сме добро. Што можеме да бидеме заедно. Што имаме сила да си подадеме рака, да си кажеме убав збор и да си подариме време. Во таа благодарност има мир и стабилност, чувство дека, барем за овој момент, ништо повеќе не ни е потребно.
Здравјето, сепак, не е нешто што треба да се подразбира. Тоа се чува со мали избори, секој ден. Со одмор кога сме уморни, со грижа за телото и умот, со внимание кон сопствените граници. Празниците можат да бидат почеток на таа грижа, потсетник да забавиме, да слушаме што ни кажува телото и да не го земаме здравјето како нешто загарантирано.
Затоа, додека имаме здравје, навистина имаме сè. Имаме можност да ги прославиме празниците со оние што ги сакаме, да создадеме спомени и да ја почувствуваме радоста во нејзината наједноставна форма. Можеби најубавата желба што можеме да си ја посакаме е токму оваа – да го чуваме здравјето, за да можеме уште долго да бидеме тука, заедно.
