Кога зборуваме за здравје, често мислиме на телесното здравје – дали сме настинати, дали имаме болка, дали крвната слика ни е во ред.
Photo by JIUNN-YIH LAU on Unsplash
Но вистинското здравје е многу повеќе од тоа. Како што вели Дипак Чопра, „Здравјето не е само отсуство на болест, туку состојба на радост, енергија и внатрешен мир“. Тоа значи дека здравјето не е крајна цел, туку начин на живот, хармонија меѓу телото, умот и духот.
Да се биде здрав не значи само да не се чувствуваш болен, туку и да се чувствуваш жив. Тоа е кога имаш енергија да го започнеш денот со радост, кога твоето тело соработува со тебе, а не ти пречи, кога умот ти е јасен и срцето ти е отворено. Во таа смисла, здравјето е состојба на целосно присуство, односно на тоа да се чувствуваш дома во сопственото тело и во сопствената душа.
Радоста е првиот знак на здравје. Не радоста што зависи од надворешни нешта, туку онаа тивка радост што ја чувствуваме кога ќе го видиме изгрејсонцето, кога ќе се насмевне пријател или кога ќе почувствуваме благодарност за малите нешта. Радоста е лек што го храни секој наш дел, од мислите до клетките. Кога сме радосни, нашиот организам создава хормони на среќа кои го зајакнуваат имунитетот и ја прават душата полесна.
Енергијата е втората димензија на здравјето. Здравото тело не е само тело без болка, туку тело кое има сила за движење, за создавање, за љубопитност. Енергијата доаѓа и од тоа како се храниме, како дишеме, како се одмараме, но и од тоа какви мисли носиме во себе. Негативноста ја троши енергијата, додека благодарноста и љубовта ја обновуваат.
Внатрешниот мир е третата, можеби и најважна димензија. Во свет што нè полни со бучава, стрес и постојани барања, внатрешниот мир е најголемото богатство. Кога сме мирни внатре, можеме да се справиме со секоја надворешна бура. Медитацијата, молитвата, прошетката во природа или едноставното дишење со свесност, сето тоа ни помага да се поврземе со оној тивок центар во нас кој никогаш не се нарушува.
Photo by Summer Stock on Unsplash
Здравјето значи и баланс. Да се грижиме за телото со храна и движење, за умот со учење и тишина, а за духот со љубов и благодарност. Не е доволно да немаме болест, ако живееме без радост. Не е доволно да бидеме физички силни, ако сме емоционално исцрпени. Здравјето е хармонија – кога телото, умот и срцето играат во ист ритам.
Затоа, ајде да го разбереме здравјето како уметност на живеење. Како секојдневен избор да ја одбереме радоста наместо стравот, љубовта наместо огорченоста, мирот наместо хаосот. Во таа состојба, здравјето не е само отсуство на болест – тоа е убавината на животот. Тоа е способност да го живееме секој ден со благодарност, со сила и со светлина во нашите очи.
