Ова е мисла која мораме да ја знаеме. Таа нè потсетува на храброста со која треба да се движиме напред и да пробуваме нови нешта, дури и тогаш кога не сме целосно сигурни како ќе испаднат работите. Тоа нè потсетува дека иако обидот не ни го носи тоа што се надеваме, дека сепак авантурата која ја правиме во обидот да постигнеме нешто е вредна а тоа. Вреден е процесот, бидејќи тој ни го носи искуството и знаењето кое се важни. Тоа нè инспирира да бидеме храбри  и да престанеме да се грижиме за резултатот, а повеќе внимание да обрнеме на патувањето.

Секој од нас се има соочено со искуството да се обиде да проба нешто ново, но не презема ништо бидејќи ја немаме самодовербата која ќе ни помогне да го оствариме тоа.  Малите гласови во нашата глава  ни велат дека никогаш нема да успееме или дека не постои начин да успееме во тоа. И, ако гласовите во нашата глава не се доволни гласни за да нè натераат да го направиме тоа, веднаш ќе се откажеме. Во тој момент, најлесно ни е да си кажеме дека навистина не вреди да пробуваме и да трошиме време и енергиј за тоа.

Но, најдобро е да си кажеме себеси дека сето тоа е една убава авантура која нема да ја заборавиме. Да си кажеме дека тоа е животно искуство кое ќе ни овозможи интересни приказни кои потоа ќе ги раскажуваме. Треба да се убедиме себеси дека нè очекуваат многу спомени кои ќе ги носеме со нас во текот на целиот живот. И, мораме да си кажеме себеси дека нема да ги дозволиме негативните гласови да влијаат на нас.

Животот не е создаден за да го живееме седејќи и чекајќи. Тој треба да биде една голема авантура.